По неговото раѓање во 2021 година, Раиф не добил автоматски шведско државјанство бидејќи ниту неговиот татко Харис Терзиќ ниту неговата мајка Никол Ериксон, која пристигнала во Шведска како тинејџерка од Германија, а по потекло била од Косово, во тоа време го немале. Сепак, Харис добил шведско државјанство неколку месеци подоцна, додека мајката веќе имала дозвола за постојан престој.
Родителите двапати поднеле барање за државјанство за Раиф, но Шведската агенција за миграција го одбила нивното барање и двата пати , а потоа било одбиено и барањето за постојан престој на Раиф во Шведска. Администрацијата проценила дека Раиф прво треба да аплицира за државјанство на Босна и Херцеговина, во согласност со државјанството на неговиот татко во моментот на раѓање. Врз основа на ова, тој можел да аплицира за дозвола за престој или државјанство во Шведска.
Во ноември минатата година, Харис бил поканет на состанок во Одборот за миграција, каде што му било кажано дека Раиф ќе биде депортиран во Босна и Херцеговина, земја со која дотогаш немал никаква врска. Статусот на другите членови на семејството не бил спорен, па затоа Раиф требало да ја напушти Шведска.
Во тој момент, Раиф останал без детски додаток, здравствена заштита и право на рехабилитација поради нарушувања од аутистичниот спектар, како и без право на градинка. Тој има само четири години, не зборува, не е самостоен и сè уште користи пелени.
Неговите родители немале друг избор освен да побараат босанско државјанство за Раиф. Неговата мајка, Никол, напишала на Фејсбук дека претставници на Управата за миграција лично ги придружувале Харис и Раиф во авионот за Босна и Херцеговина. После тоа, Раиф добил пасош од БиХ и се вратил со својот татко во Малме, овој пат како „турист“ со право на престој од 90 дена.
Родителите веднаш поднеле барање за постојан престој, но одлуката се очекува за три до девет месеци, во кој период на Раиф не му е дозволено да остане во Шведска. Во Босна и Херцеговина, тој има само 84-годишна баба која не може да се грижи за него, па затоа привременото разделување на семејството е единственото решение.
Никол и Раиф секој ден го носат неговиот помлад брат Амар во градинка во Малме, кој автоматски има шведско државјанство. Никол рекла дека Раиф се забавувал добро во градинката и дека најтажно е што повеќе не може да оди таму, додека во неговите очи можат да се видат солзи.